List Sir Henriego McMahona do Aliego ibn Husajna z 1915 roku (24.10.1915)

Sir Henry McMahon

List do Aliego ibn Husajna z 1915 roku.

Podczas Pierwszej Wojny Światowej McMahon pełnił funkcję Najwyższego Komisarza Brytyjskiego w Egipcie, a Ali ibn Husajn był Szeryfem Mekki. W dziesięciu listach (napisanych w latach 1915 - 1916) McMahon usiłował uzyskać arabskie poparcie przeciwko Imperium Ottomańskiemu.
Następujący fragment pochodzi z listu, datowanego na dwudziestego czwartego października 1915 roku. Zawiera on obietnicę brytyjskiego poparcia dla niepodległego państwa arabskiego

Co do tych obszarów, leżących w tych granicach, gdzie Wielka Brytania ma wolną rękę w działaniu, bez szkody dla interesów jej sojusznika, Francji, jestem uprawniony, w imieniu rządu Wielkiej Brytanii, do złożenia następujących zapewnień i uczynienia (tej oto) następującej odpowiedzi na twój list:

(1) Podporządkując się powyższym zmianom, Wielka Brytania jest gotowa uznać i udzielić poparcia dla niepodległości Arabów, na wszystkich obszarach, w granicach, zażądanych przez Szeryfa Mekki.

(2) Wielka Brytania zagwarantuje Miejscom Świętym ochronę przed zewnętrzną agresją i uzna ich nietykalność.

(3) Kiedy sytuacja na to pozwoli, Wielka Brytania udzieli Arabom swojej rady i pomoże im w ustanowieniu czegoś, co może wydać się najbardziej odpowiednimi formami rządów, na tych rozlicznych obszarach.

(4) Z drugiej strony, jest zrozumiałe, że Arabowie zdecydowali się szukać rady i przewodnictwa, wyłącznie u Wielkiej Brytanii i że takowi europejscy doradcy i urzędnicy, jacy tylko będą potrzebni, dla sformułowania stabilnej formy administracji, będą Brytyjczykami.

(5) Jeśli chodzi o wilajety Bagdadu i Basry, Arabowie uznają, że ustalona pozycja i interesy Wielkiej Brytanii wymagają szczególnych administracyjnych porozumień, w celu zabezpieczenia tych obszarów przed obcą agresją, przyczynienia się do pomyślności lokalnych populacji i do ochrony naszych wspólnych interesów.

Jestem przekonany, że ta deklaracja, upewni ciebie, ponad wszelką wątpliwość, o sympatii Wielkiej Brytanii wobec aspiracji jej przyjaciół, Arabów i jej rezultatem (tej deklaracji) będzie pewny i trwały sojusz, natychmiastowym jej rezultatem (tej deklaracji) będzie wydalenie Turków z państw arabskich i wyzwolenie ludności arabskiej spod tureckiego jarzma, które przez wiele lat stanowiło dla nich tak wielki ucisk.

Źródło:
Great Britain. Parliamentary Papers, 1939, Misc. No. 3, Cmd. 5957.

Wyślij znajomym