Portal Islam w Polsce Islam w Polsce

Pokrewne Tematy

  • Z muzułmańskiej wiary: O "strachu" przed Bogiem (subhanahu ła ta`ala)
  • Odpowiedź Imama Szafi'iego na problemy dotyczące materii tałhidu (Jedności i Jedyności Boga)
  • Islam to poddanie się całkowicie Bogu
  • Definicja Dobra (chajr خير) i zła (szar الشرّ)
  • Stwórca świata
  • Co to jest islam?
  • Znaczenie wyrażeń: “Jego słowem” i „Jego duchem” - użytych w Qur’anie
  • Szari'a (boskie prawa), które obowiązywały przed islamem
  • Co można uczynić w dziesięć minut?
  • Al-Huda i Al-Dhalal
  • Tafsir sury Al - Kafirun

    Wtorek, Czerwiec 07, 2005

    Tłumaczyła: Fatima

    Źródło: Magazyn Khilafah

    Co to są asbabun nuzul (okolicznosci objawienia)?

    Qur’an został objawiony jako drogowskaz, który odnosi się do każdego czasu i miejsca. Jednakże różne jego wersety objawione były w różnym czasie w historii i w konkretnych okolicznościach. Arabskie słowo sabab (lm. asbab) oznacza “powód”, “przyczynę”, dlatego “ma’rifa asbabun nuzul” to wiedza o przyczynach objawienia, tzn. wiedza o wydarzeniach i okolicznościach w historii, które związane są z zesłaniem danego ustępu w Qur’anie.
    Łahidi (zm. 468/1075), słynny muzułmański uczony w tej dziedzinie, napisał:


    Wiedza o tafsirze ajatów nie jest możliwa bez zajęcia się ich historiami i wyjaśnieniem (powodów) ich objawienia.

    [Asbabun Nuzul, autorstwa al-Łahidi al-Nisaburi, Kair 1968, str. 4]

    Wiedza na temat asbabun nuzul pomaga człowiekowi zrozumieć okoliczności, w których dane objawienie miało miejsce, co daje wskazówki odnośnie wyjaśnienia (tafsir) i zastosowania ajatu w różnych sytuacjach.

    Asbabun nuzul (okolicznosci objawienia) sury Al - Kafirun (niewierni)

    Sura ta jest surą wczesnomekkańską, która została objawiona Wysłannikowi Allaha (sal allahu alejhi wa salaam) w przełomowym okresie, we wczesnych etapach muzułmańskiej dał’ah. Książki na temat siry (życia Proroka) przekazują, że po tym jak Qurajszyci zdali sobie sprawę z konsekwencji muzułmańskiej dał’ah, podjęli się pewnych sposobów, aby z nią walczyć. Zaczęli stosować tortury, oczerniali muzułmanów i bojkotowali ich, wszędzie tam, gdzie mieli taką możliwość np. bojkotowali ich handel. 
    Ibn Kathir w swoim tafsirze nadmienia, że Qurajszyci dążyli do pewnego rodzaju kompromisu z Wysłannikiem Allaha (sal allahu alejhi wa salaam) i zaproponowali mu, aby pokłonił się przed ich bogami, w zamian za co oni pokłonią się jego Bogu i aby zaprzestał potępiać ich bogów i ich sposób czci, w zamian za co miał dostać to, o co ich poprosi.
    Qurajszyci jeszcze wtedy myśleli, że przepaść pomiędzy nimi i Muhammadem (sal allahu alejhi wa salaam) nie była niemożliwa do pokonania. Myśleli, że było możliwe zawarcie jakiejś ugody, która pozwoliłaby ludziom zachowanie swoich własnych wierzeń w religii islamu. Oferowali również Muhammadowi (sal allahu alejhi wa salaam) władzę i przywileje. 
    Aby obalić wszystkie argumenty Qurajszytów, jasno i stanowczo rozróżnić, pomiędzy jedną formą doktryny i czci a drugą, objawiona została sura Al - Kafirun, w tonie stanowczym i ostrym . Objawiona była w ten sposób, aby określić wyraźną granicę, pomiędzy monoteizmem (tałhid) a politeizmem (szirk) i ustanowić prawdziwe kryterium, nie pozwalając na dalszą dyskusję w sprawach religii.

    Tafsir sury Al - Kafirun


    Powiedz…

    [TZQ 109:1]

    Słowo “powiedz” w trybie rozkazującym oznacza wyraźny nakaz boski i to, że cała sprawa religii należy wyłącznie do Allaha (subhana wa teala) i nic z niej nie należy do Muhammada (sal allahu alejhi wa salaam) oraz, że Allah (subhana wa teala) jest Jedynym, który Nakazuje i Decyduje.


    O wy - niewierni!

    [TZQ 109:1]

    Allah (subhana wa teala) Poucza Muhammada (sal allahu alejhi wa salaam), aby zwracał się do niemuzułmanów tak, aby zaznaczyć kim są:


    Powiedz: O wy - niewierni!

    Ibn Kathir mówi, że słowo “niewierni” obejmuje każdego niewierzącego na ziemi.


    Nie podążają za nakazaną religią, ani nie wierzą w ciebie. Nie może być tu mowy o jakimkolwiek kompropisie, pomiędzy tobą a nimi. (w sprawach religii).

    Widzimy, że początek sury przypomina o różnicy (pomiędzy ludźmi), która ma ogromne znaczenie i nie może być zignorowana.


    Ja nie czczę tego, co wy czcicie.

    [TZQ 109:2]

    jest stwierdzeniem potwierdzonym przez:


    Ja nie jestem czcicielem tego, co wy czcicie.

    [TZQ 109:4]


    Ani wy nie jesteście czcicielami tego, co ja czczę.

    [TZQ 109:5]

    jest również to powtórzone, w celu podkreślenia i pozbawienia, czytającego to, jakichkolwiek wątpliwości, lub błędnej interpretacji.
    W końcu cały wywód podsumowany jest w ostatnim ajacie:


    Wy macie waszą religię, a ja mam moją religię.

    [TZQ 109:6]

    Oznacza to, że wy (niewierni) i ja tj. Muhammad (sal allahu alejhi wa salaam) jesteśmy daleko od siebie i nie ma żadnego mostu, który by nas połączył – jest to całkowite rozróżnienie oraz jasne, zrozumiałe rozgraniczenie.

    Islam, z jednej strony, jest religią, która kieruje (poprzez określony sposób życia) człowieka w stronę Allaha Jedynego (subhana wa teala) i określa źródło jego poglądów, praw, wartości, kryteriów, moralności.
    Tym źródłem jest Allah (subhana wa teala) i nikt inny. Dlatego życie człowieka płynie zgodnie z islamem, pozbawione jest jakiejkolwiek formy politeizmu, które z drugiej strony, reprezentuje inny sposób życia, całkowicie różny od tej religii. Oba nigdy sie nie spotkają.
    Ibn Kathir mówi, że islam oparty jest na całkowitym monoteizmie, ktorego koncepcje, wartości, wierzenia i prawa pokrywają wszystkie aspekty ludzkiego życia i wszystkie otrzymano od Allaha (subhana wa teala) i nikogo innego.
    Bez tego podstawowego podziału i rozgraniczenia zapanowałby zwątpienie i z pewnością doszłoby do tragedii.
    Niech będzie dla nas jasne, że ruch głoszący islam nie może być zbudowany na niejasnych lub słabych fundamentach, ale na stałości, jasności, szczerości i harcie ducha, co zawierają słowa Allaha (subhana wa teala), które oznaczają w języku polskim:


    Wy macie waszą religię, a ja mam moją religię.

    [TZQ 109:6]

    Właśnie według tego postępowały pierwsze pokolenia muzułmanów.
    Allah (subhana wa teala) Objawił tę surę i Nakazał w niej Wysłannikowi (sal allahu alejhi wa salaam), a co za tym idzie - wszystkim wierzącym, aby całkowicie wyrzekli się kufru.
    Dlatego wyparli się oni tego wszystkiego, w co wcześniej wierzyli.
    Wysłannik Allaha (sal allahu alejhi wa salaam) i ludzie, którzy za nim podążają, czczą Allaha (subhana wa teala) i muszą życ wedlug tego, co On (subhana wa teala) Objawił.

    Następstwa Sury Al Kafirun

    Allah (subhana wa teala) Przypomina nam, Mówiąc:


    To jest Księga, którą tobie zesłaliśmy, błogosławiona - aby oni zastanowili się nad jej znakami i aby się opamiętali ludzie posiadający rozum.

    [TZQ 38:29]

    Uczymy się z przykładu Proroka (sal allahu alejhi wa salaam), że nawet w obliczu najtrudniejszych okoliczności i niepowodzeń w dał’ah, musimy odwoływać się do Allaha (subhan wa teala) i Szari’a i niezależnie od panujących warunków, nie czynić z realiów czy okoliczności naszego punktu odniesienia.
    Co jest nieuniknione, wraz z dał’ah nadejdą trudności, ból i odrzucenie i w tym kontekście sura uczy nas bycia cierpliwym, nakazując mocno trzymać się prawdy i być odważnym w naszej postawie.
    Nasza postawa w takich okolicznościach powinna odzwierciedlać postawę Proroka (sal allahu alejhi wa salaam), a mianowicie:


    Wy macie waszą religię, a ja mam moją religię.

    [TZQ 109:6]

    Zakończenie

    Sura Al - Kafirun wyznacza jasny wzorzec postępowania, nie tylko w historii muzułmańskiej dał’ah i dał’ah Wysłannika Allaha (sal allahu alejhi wa salaam), ale również dla Ummy w dzisiejszych czasach.
    Nie ma kompromisu w sprawach religii.
    Musimy dzielnie stawić czoła tym ludziom (Kafirun) i jasno im powiedzieć:


    Wy macie waszą religię, a ja mam moją religię.

    [TZQ 109:6]

    Wyślij znajomym