Pokrewne Tematy
Wymiana waluty: Zakaz używania pieniędzy jako towaru
Niedziela, Wrzesień 30, 2007
Wymiana waluty
W islamie wymianę waluty określa się mianem al-sarf (sprzedaż lub wymiana wartości, ceny za wartość, cenę). Pieniądz (sam w sobie) nie jest dobrem, towarem, przedmiotem handlu w tej religii, a jedynie wyrazicielem wartości, ceny.
Imam al-Ghazali w swoim dziele pt. Ihja Ulumiddin napisał, ze islam zakazuje używania pieniędzy w innym celu, niż jego właściwym (tj. środek płatniczy, wyrażający wartość, cenę). Ci, zaś, którzy używają pieniędzy w innym celu (np. jako towaru), są według tego uczonego, niesprawiedliwi (zulm), zepsuci. Przypisują pieniądzom (nową) rolę, która jest zakazana w prawie muzułmańskim.
Setki lat temu, jeden z hanbalickich prawników, napisał w swoim dziele pt. al-Turuq al-Hukmijjah:
Jest czymś niezgodnym z prawem: psucie (ifsad) pieniędzy innej osoby lub (psucie) waluty, lub zmienianie jej wartości, lub traktowanie pieniędzy jako towaru, dobra, przedmiotu handlu.
Jeżeli ludzie nie będą przestrzegać tej reguły (tego zakazu), wówczas z pewnością będą mieli poważne problemy… i jedynie Bóg będzie znal ich skalę (ogrom).
Wymagane jest (w islamie), by pieniądze były traktowane jako kapitał służący do podejmowania (ekonomicznych) przedsięwzięć, a nie jako dobro, towar, przedmiot handlu.
Co interesujące, Imam al-Ghazali przewidział, że w przyszłości ludzie będą mówić o niestabilności rynku spowodowanej niestabilnością kursu wymiany (pieniędzy). Przestrzegał przed traktowaniem pieniędzy jako zwykłego towaru. Pisał, że taki sposób traktowania pieniędzy, doprowadzi do sytuacji, w której aktywność ekonomiczna znajdzie się pod przemożnym wpływem niestabilności kursu (ich) wymiany.
Bóg wybrał złoto i srebro jako środek wymiany z powodu ich względnej stabilności.
Według islamu, manipulowanie wartością pieniędzy (wartością jednostki waluty, w odniesieniu do jednostki innych walut lub do tej samej waluty) przypomina sytuację, w której kupiec oszukuje poprzez użycie fałszywej miary, odważników.
Islam nie zakazuje wymiany waluty. Niemniej jednak reguluje ją w celu utrzymania stabilności cen na rynku. Stabilna wartość waluty pobudza ludzi do podejmowania ekonomicznych przedsięwzięć. Stwarza grunt, warunki do ekonomicznego rozwoju, inicjuje (zgodną z prawem) aktywność ekonomiczną.
Prorok, jak również kalifowie, nie interweniowali w sprawie kursu wymiany złotego dinara i srebrnego dirhama w Medynie. Poddawali ją działaniu sił rynkowych.
Przez pewien czas kurs wymiany (pomiędzy tymi dwoma walutami) wynosił jeden dinar za dziesięć dirhamow. Następnie, w skutek napływu srebra z Iraku (po zajęciu go przez muzułmanów), kurs wymiany uległ zmianie. Srebro straciło na wartości w stosunku do złota. Kurs ten ustabilizował się (stało się to pod koniec kalifatu Umara - drugiego kalifa) i wynosił jeden dinar za dwanaście dirhamów. Nie uległ zmianie za kalifatu Usmana ibn Affana (trzeciego kalifa).
Prorok i kalifowie, zatem, nie zmieniali odgórnie kursu wymiany walut. Ich polityka monetarna polegała jedynie na utrzymywaniu określonej wagi znajdujących się w obiegu monet (srebrnych dirhamów i złotych dinarów; od tego zależała ich wartość).
All rights not reserved. © X Copyright: W islamie nie ma "praw autorskich". Dozwolone jest korzystanie, kopiowanie i przekazywanie innym danych znajdujących się na portalu Islam w Polsce. Przekazywanie wiedzy z dziedziny islamu jest nawet obowiązkiem religijnym. Prosimy jednak o podanie adresu i nazwy portalu jako źródła.