Twój Email:
Nazwa użytkownika:
Do:
Tytuł:
Treść: Kiedy ludzie oddalali się od prawdy, w jakimkolwiek miejscu czy czasie, Bóg wysłał proroków i wysłaników, aby pomogli im wrócić do prawidłowej drogi. Islam, obojętnie gdzie jest, ma na celu ukazanie ludziom prawdy. Prawda o naturze Boga i o tym czego Bóg od nas chce, nie jest zależna od tego gdzie jesteśmy - czy w Europie, czy w innych krajach. Zatem pojęcie euroislamu jest możliwe jedynie wtedy, kiedy istnieje Bóg, który nazywa się Europa. Tłumaczyła: Fatima Są nowe doniesienia, odnośnie francuskich planów stworzenia Muzułmańskiego Instytutu, a zatem stworzenia we Francji „oficjalnego islamu”. Minister Spraw Wewnętrznych Francji, Nicholas Sarkozy, opisał to jako „francuski kościół islamu” (który wstępnie powołany był w latach osiemdziesiątych). Celem tego projektu było utworzenie oficjalnie uznanych władz, zdolnych reprezentować francuskich muzułmanów. Podobne władze istnieją dla katolickich, protestanckich i ortodoksyjnych społeczności, jak również żydowskich. Francuzi poważnie interesowali się islamem i społecznością muzułmańską we Francji już w latach osiemdziesiątych, gdy Charles Pasqua w 1987 opisał islam we Francji jako „problem nr 1”. Ostatnie wydarzenia uczyniły politykę „zintegrowania muzułmanów ze społeczeństwem francuskim” sprawą bardzo pilną. Plan nie jest ograniczony tylko do muzułmanów, ale ma za zadanie zreformować islam. „Stronnicy Sarkozy’iego nalegają, aby francuski islam stał się „postępujący, liberalny i nowoczesny”. W tym czasie, Paryż stałby się wielkim centrum nauki i teologii muzułmańskiej, być może nawet doprowadzając islam do wersji zreformowanej. I wyobraźmy sobie, gdzieś tam na drodze, francuskich, muzułmańskich misjonarzy przemierzających świat oferując swój nowy i „postępujący” islam?” – Amir Taheri autor „The Claudron: The Middle East bedind the headlines.” Sarkozy następnie ujawnił motywację ukrytą za Francuskim Instytutem Muzułmańskim [Reuters – 15/4/03]: „Muzułmańskie prawo nie będzie miało nigdzie zastosowania, ponieważ to nie jest prawo Republiki Francuskiej. Jacykolwiek imamowie, których poglądy są sprzeczne z wartościami republiki będą deportowani.” – powiedział Sarkozy radiu Europe 1 “(Instytut daje nam) więcej swobody, aby walczyć przeciwko imamom, którzy naruszają prawo broniąc przemocy lub antysemityzmu. Tacy imamowie będą wydalani.” dodał. “CFCM to najlepszy sposób, aby zwalczyć islam od piwnicy i garażu. Istniałoby pewne niebezpieczeństwo, gdybyśmy nie zrobili nic.” powiedział gazecie Tuesday’s LeParisien. Urzędnicy z ministerstwa chlubią się, że jako państwo laickie, żadne miejsca czci nie są dla nich niedostępne i, że meczety we Francji są gruntownie infiltrowane, a piątkowe kazania monitorowane. Nie tylko Francja. Były podobne doniesienia o brytyjskim islamie, jak poinformowano w The Guardian: „W innym stuleciu, Zaki Badawi prawdopodobnie otrzymałby tytuł „Wielkiego Muftiego Islamu w Wielkiej Brytanii.” On pierwszy wymyślił termin „brytyjski islam” (...) “Za kilka wieków” mówi “muzułmanie stracą swój kulturowy bagaż. Indyjskie i pakistańskie zwyczaje znikną. (Muzułmanie) zaadoptują wartości kulturowe Zachodu i całe społeczeństwo będzie zjednoczone jako Brytyjscy Muzułmanie.”” Taka polityka została również zaadoptowana w Stanach Zjednoczonych, już od wczesnych lat sześćdziesiątych. W książce „A sense of siege” autorstwa RAND, jasno ukazano, czym jest ta polityka: “Amerykański Instytut Muzułmański w Waszyngtonie ma wielką misję – „aby muzułmanie amerykańscy angażowali się w system polityczny i organizowali się w silne lobby, zdolne uzyskać prawa muzułmańskie, zgodne z amerykańską konstytucją.”” Grupa muzułmańskich naukowców pracuje w Los Angeles nad „mniejszościową jurysprudencją”, „interpretacją tekstów muzułmańskich, które pozwoliłoby muzułmanom uczynić pewne religijne ustępstwa, aby pójść z amerykańską kulturą na kompromis.” Rządy zachodnie rozwinęły łatwo zauważalną politykę, odnośnie tego, jak powstrzymać islam, jako że uważają go za zagrożenie. Zdały sobie sprawę z tego, iż islam nie jest religią sekularną i stąd musi być zlaicyzowany przez reformację i osłabienie idei muzułmańskich. Programy multi-faith nie przyniosły rezultatów, mających przedstawić islam bardziej jako religię duchową i moralną, aniżeli zwarty system życia. Teraz przedsięwzięto nowy projekt, który przez wymuszenie i zastraszenie planuje zintegrować muzułmanów i zmusić ich do reformy islamu. Ta polityka wymuszenia nie jest niczym nowym. Aleksander III (332 rok przed Jezusem) przyjął politykę stworzenia religii oficjalnej i państwowej. Ten grecki zdobywca był niezrównanym mistrzem w integrowaniu ludzi, których podbił, ze stworzonym przez siebie wielokulturowym imperium. Jego polityka asymilacji i integracji miała na celu połączyć grecką kulturę z kulturami podbitych nacji. Nazwał swoją politykę „omonia”, co oznacza “podobne upodobania i poglądy”. Następcy Aleksandra stosowali jego politykę, jaką była [polityka] pokojowego synkretyzmu. Zachęcali do łączenia religii i dzielenia się ich doktrynami i poglądami, tak, aby zjednoczyć różne etniczne kultury imperium. Beasly zauważył: “Gdziekolwiek Aleksander zawędrował, hellenizm szybko się rozprzestrzeniał. Na całym Bliskim Wschodzie grecki styl ubioru stał się bardzo popularny; stawiane były teatry, gimnazjony i stadiony, wzorowane na greckich budynkach, a grecki stał się popularnym językiem w handlu i polityce.” “Aleksander podróżował otoczony filozofami i greckimi uczonymi. Na terenach swoich podbojów zakładał instytucje naukowe. Skutki hellenizacji były znamienne. Wielu arystokratów żydowskich dobrowolnie adoptowało praktyki hellenistyczne i porzuciło nauczanie Tory. Później, ci sami Żydzi byli u władzy, aby powstrzymać działania innych Żydów. Inni zaczęli akceptować reformy hellenistów. Zmiany te przyniosły jedynie „wolność religijną” a nie „niezależność polityczną”. Dominująca kultura była bardzo potężną cywilizacją. Nie zezwalała na jakąkolwiek niezależność polityczną i integrowała wszystkich, którzy zanieszkiwali to imperium.” [Beasley, 283-284]. Parę znaczących zmian zaszło w społeczności żydowskiej. Pojęcie „sanhedrin”, które dotyczyło instytutów i synagog, ewoluowało. W okresie tym, judaizm wyrażano na wiele sposobów. Pojawiło się parę grup, w szczególności takich jak faryzeusze i saduceusze. Były to „umiarkowane” oraz ”dominujące” grupy. Wywodząc się od swoich przeciwników, uformowali “Radę Sanhedrin”. Rada ta składała się z siedemdziesięciu jeden członków. Reprezentowało je po równo, trzydziestu pięciu członków z każdej strony, oraz “pro-hellenistyczny żydowski arcykapłan”, który zatrudniony był przez władze. Rolą rady było “zajmowanie się religijnymi sprawami ludności żydowskiej. Wolność religijna ograniczona była do kwestii religijnych i wyłączona ze sfery politycznej. Synagogi były miejscami czci. Służyły jako szkoły religijne i centra gmin żydowskich.” Później żydzi rozprzestrzenili się na cały świat. To rozproszenie nosi miano “disapory” [Beasley str. 272-288] Rozwój synagog i instytutów pozwolił na „wniknięcie idei hellenistycznych i sposobu myślenia.” Żydzi posługiwali się językiem greckim - “ponieważ wiara żydowska zaczęła być wyrażana w języku greckim, różne niuanse dodawane były do starych poglądów Również grecka literatura i filozofia hellenistyczna, od nowa formowały myśli żydowskie.” Rząd “obdarzał pewnymi przywilejami, takimi jak prawo obchodzenia sabatu, prawo gromadzenia się, przywilej zbierania i wysyłania pieniędzy do świątyni. Z drugiej strony rozproszeni żydzi często byli prześladowani i źle traktowani przez swoich sąsiadów, którzy nie byli żydami i uważali ich za innych i nie rozumieli żydowskich wierzeń i zwyczajów. Rozsiani po świecie żydzi musieli się chronić lub przepraszać za swoją wiarę.” [Beasley, str. 288-289] Według zachodniej historii, to Rada Sanhedrin, tak jak Aleksander III, hellenizowała żydów i podobnie - państwa kapitalistyczne tworzą swoje plany sekularyzacji muzułmanów i zreformowania islamu. Allah (subhana wa teala) Mówi, co oznacza w języku polskim: I nie będą nigdy z ciebie zadowoleni ani wyznawcy judaizmu, ani chrześcijanie, dopóki nie pójdziesz za ich religią. [TZQ Al Baqarah:120] Oni nie przestaną was zwalczać, dopóki nie odwrócą was od waszej religii, jeśli to potrafią. [TZQ Al Baqarah: 217] Kiedy ludzie oddalali się od prawdy, w jakimkolwiek miejscu czy czasie, Bóg wysłał proroków i wysłaników, aby pomogli im wrócić do prawidłowej drogi. Islam, obojętnie gdzie jest, ma na celu ukazanie ludziom prawdy. Prawda o naturze Boga i o tym czego Bóg od nas chce, nie jest zależna od tego gdzie jesteśmy - czy w Europie, czy w innych krajach. Zatem pojęcie euroislamu jest możliwe jedynie wtedy, kiedy istnieje Bóg, który nazywa się Europa. http://islam-in-poland.org/main/index.php/238/
Kiedy ludzie oddalali się od prawdy, w jakimkolwiek miejscu czy czasie, Bóg wysłał proroków i wysłaników, aby pomogli im wrócić do prawidłowej drogi. Islam, obojętnie gdzie jest, ma na celu ukazanie ludziom prawdy. Prawda o naturze Boga i o tym czego Bóg od nas chce, nie jest zależna od tego gdzie jesteśmy - czy w Europie, czy w innych krajach. Zatem pojęcie euroislamu jest możliwe jedynie wtedy, kiedy istnieje Bóg, który nazywa się Europa.
Tłumaczyła: Fatima
Są nowe doniesienia, odnośnie francuskich planów stworzenia Muzułmańskiego Instytutu, a zatem stworzenia we Francji „oficjalnego islamu”. Minister Spraw Wewnętrznych Francji, Nicholas Sarkozy, opisał to jako „francuski kościół islamu” (który wstępnie powołany był w latach osiemdziesiątych). Celem tego projektu było utworzenie oficjalnie uznanych władz, zdolnych reprezentować francuskich muzułmanów. Podobne władze istnieją dla katolickich, protestanckich i ortodoksyjnych społeczności, jak również żydowskich. Francuzi poważnie interesowali się islamem i społecznością muzułmańską we Francji już w latach osiemdziesiątych, gdy Charles Pasqua w 1987 opisał islam we Francji jako „problem nr 1”. Ostatnie wydarzenia uczyniły politykę „zintegrowania muzułmanów ze społeczeństwem francuskim” sprawą bardzo pilną. Plan nie jest ograniczony tylko do muzułmanów, ale ma za zadanie zreformować islam.
„Stronnicy Sarkozy’iego nalegają, aby francuski islam stał się „postępujący, liberalny i nowoczesny”. W tym czasie, Paryż stałby się wielkim centrum nauki i teologii muzułmańskiej, być może nawet doprowadzając islam do wersji zreformowanej. I wyobraźmy sobie, gdzieś tam na drodze, francuskich, muzułmańskich misjonarzy przemierzających świat oferując swój nowy i „postępujący” islam?” – Amir Taheri autor „The Claudron: The Middle East bedind the headlines.”
Sarkozy następnie ujawnił motywację ukrytą za Francuskim Instytutem Muzułmańskim [Reuters – 15/4/03]: „Muzułmańskie prawo nie będzie miało nigdzie zastosowania, ponieważ to nie jest prawo Republiki Francuskiej. Jacykolwiek imamowie, których poglądy są sprzeczne z wartościami republiki będą deportowani.” – powiedział Sarkozy radiu Europe 1
“(Instytut daje nam) więcej swobody, aby walczyć przeciwko imamom, którzy naruszają prawo broniąc przemocy lub antysemityzmu. Tacy imamowie będą wydalani.” dodał.
“CFCM to najlepszy sposób, aby zwalczyć islam od piwnicy i garażu. Istniałoby pewne niebezpieczeństwo, gdybyśmy nie zrobili nic.” powiedział gazecie Tuesday’s LeParisien.
Urzędnicy z ministerstwa chlubią się, że jako państwo laickie, żadne miejsca czci nie są dla nich niedostępne i, że meczety we Francji są gruntownie infiltrowane, a piątkowe kazania monitorowane.
Nie tylko Francja. Były podobne doniesienia o brytyjskim islamie, jak poinformowano w The Guardian: „W innym stuleciu, Zaki Badawi prawdopodobnie otrzymałby tytuł „Wielkiego Muftiego Islamu w Wielkiej Brytanii.” On pierwszy wymyślił termin „brytyjski islam” (...) “Za kilka wieków” mówi “muzułmanie stracą swój kulturowy bagaż. Indyjskie i pakistańskie zwyczaje znikną. (Muzułmanie) zaadoptują wartości kulturowe Zachodu i całe społeczeństwo będzie zjednoczone jako Brytyjscy Muzułmanie.””
Taka polityka została również zaadoptowana w Stanach Zjednoczonych, już od wczesnych lat sześćdziesiątych. W książce „A sense of siege” autorstwa RAND, jasno ukazano, czym jest ta polityka: “Amerykański Instytut Muzułmański w Waszyngtonie ma wielką misję – „aby muzułmanie amerykańscy angażowali się w system polityczny i organizowali się w silne lobby, zdolne uzyskać prawa muzułmańskie, zgodne z amerykańską konstytucją.”” Grupa muzułmańskich naukowców pracuje w Los Angeles nad „mniejszościową jurysprudencją”, „interpretacją tekstów muzułmańskich, które pozwoliłoby muzułmanom uczynić pewne religijne ustępstwa, aby pójść z amerykańską kulturą na kompromis.”
Rządy zachodnie rozwinęły łatwo zauważalną politykę, odnośnie tego, jak powstrzymać islam, jako że uważają go za zagrożenie. Zdały sobie sprawę z tego, iż islam nie jest religią sekularną i stąd musi być zlaicyzowany przez reformację i osłabienie idei muzułmańskich. Programy multi-faith nie przyniosły rezultatów, mających przedstawić islam bardziej jako religię duchową i moralną, aniżeli zwarty system życia. Teraz przedsięwzięto nowy projekt, który przez wymuszenie i zastraszenie planuje zintegrować muzułmanów i zmusić ich do reformy islamu.
Ta polityka wymuszenia nie jest niczym nowym. Aleksander III (332 rok przed Jezusem) przyjął politykę stworzenia religii oficjalnej i państwowej. Ten grecki zdobywca był niezrównanym mistrzem w integrowaniu ludzi, których podbił, ze stworzonym przez siebie wielokulturowym imperium. Jego polityka asymilacji i integracji miała na celu połączyć grecką kulturę z kulturami podbitych nacji. Nazwał swoją politykę „omonia”, co oznacza “podobne upodobania i poglądy”. Następcy Aleksandra stosowali jego politykę, jaką była [polityka] pokojowego synkretyzmu. Zachęcali do łączenia religii i dzielenia się ich doktrynami i poglądami, tak, aby zjednoczyć różne etniczne kultury imperium.
Beasly zauważył: “Gdziekolwiek Aleksander zawędrował, hellenizm szybko się rozprzestrzeniał. Na całym Bliskim Wschodzie grecki styl ubioru stał się bardzo popularny; stawiane były teatry, gimnazjony i stadiony, wzorowane na greckich budynkach, a grecki stał się popularnym językiem w handlu i polityce.”
“Aleksander podróżował otoczony filozofami i greckimi uczonymi. Na terenach swoich podbojów zakładał instytucje naukowe. Skutki hellenizacji były znamienne. Wielu arystokratów żydowskich dobrowolnie adoptowało praktyki hellenistyczne i porzuciło nauczanie Tory. Później, ci sami Żydzi byli u władzy, aby powstrzymać działania innych Żydów. Inni zaczęli akceptować reformy hellenistów. Zmiany te przyniosły jedynie „wolność religijną” a nie „niezależność polityczną”. Dominująca kultura była bardzo potężną cywilizacją. Nie zezwalała na jakąkolwiek niezależność polityczną i integrowała wszystkich, którzy zanieszkiwali to imperium.” [Beasley, 283-284].
Parę znaczących zmian zaszło w społeczności żydowskiej. Pojęcie „sanhedrin”, które dotyczyło instytutów i synagog, ewoluowało. W okresie tym, judaizm wyrażano na wiele sposobów. Pojawiło się parę grup, w szczególności takich jak faryzeusze i saduceusze. Były to „umiarkowane” oraz ”dominujące” grupy. Wywodząc się od swoich przeciwników, uformowali “Radę Sanhedrin”. Rada ta składała się z siedemdziesięciu jeden członków. Reprezentowało je po równo, trzydziestu pięciu członków z każdej strony, oraz “pro-hellenistyczny żydowski arcykapłan”, który zatrudniony był przez władze. Rolą rady było “zajmowanie się religijnymi sprawami ludności żydowskiej. Wolność religijna ograniczona była do kwestii religijnych i wyłączona ze sfery politycznej. Synagogi były miejscami czci. Służyły jako szkoły religijne i centra gmin żydowskich.” Później żydzi rozprzestrzenili się na cały świat. To rozproszenie nosi miano “disapory” [Beasley str. 272-288] Rozwój synagog i instytutów pozwolił na „wniknięcie idei hellenistycznych i sposobu myślenia.” Żydzi posługiwali się językiem greckim - “ponieważ wiara żydowska zaczęła być wyrażana w języku greckim, różne niuanse dodawane były do starych poglądów Również grecka literatura i filozofia hellenistyczna, od nowa formowały myśli żydowskie.” Rząd “obdarzał pewnymi przywilejami, takimi jak prawo obchodzenia sabatu, prawo gromadzenia się, przywilej zbierania i wysyłania pieniędzy do świątyni. Z drugiej strony rozproszeni żydzi często byli prześladowani i źle traktowani przez swoich sąsiadów, którzy nie byli żydami i uważali ich za innych i nie rozumieli żydowskich wierzeń i zwyczajów. Rozsiani po świecie żydzi musieli się chronić lub przepraszać za swoją wiarę.” [Beasley, str. 288-289] Według zachodniej historii, to Rada Sanhedrin, tak jak Aleksander III, hellenizowała żydów i podobnie - państwa kapitalistyczne tworzą swoje plany sekularyzacji muzułmanów i zreformowania islamu.
Allah (subhana wa teala) Mówi, co oznacza w języku polskim:
I nie będą nigdy z ciebie zadowoleni ani wyznawcy judaizmu, ani chrześcijanie, dopóki nie pójdziesz za ich religią.
[TZQ Al Baqarah:120]
Oni nie przestaną was zwalczać, dopóki nie odwrócą was od waszej religii, jeśli to potrafią.
[TZQ Al Baqarah: 217]