Twój Email:
Nazwa użytkownika:
Do:
Tytuł:
Treść: Allah (subhana wa teala) Mówi w Qur’anie, że dla niektórych ludzi bogiem są namiętności. Rzekł (subhana wa teala), co oznacza w języku polskim: Czy widziałeś tego, który wziął sobie namiętność za swego boga? Bóg sprowadził go z drogi w pełni wiedzy i położył pieczęć na jego słuchu i jego sercu; i położył zasłonę na jego spojrzeniu. Któż więc, poza Bogiem, poprowadzi go drogą prostą? Czyż wy się nie opamiętacie? [TZQ 45:23] Allah (subhana wa teala) Mówi w Qur’anie, że dla niektórych ludzi bogiem są namiętności. Rzekł (subhana wa teala), co oznacza w języku polskim: Czy widziałeś tego, który wziął sobie namiętność za swego boga? Bóg sprowadził go z drogi w pełni wiedzy i położył pieczęć na jego słuchu i jego sercu; i położył zasłonę na jego spojrzeniu. Któż więc, poza Bogiem, poprowadzi go drogą prostą? Czyż wy się nie opamiętacie? [TZQ 45:23] Allah (subhana wa teala) Mówi również, co oznacza w języku polskim: Nie idźcie za namiętnością [TZQ 4:135] Mowi (subhana wa teala) również, co oznacza w języku polskim: Czy ty widziałeś tego, który sobie wziął swoją namiętność za boga? Czy ty będziesz za niego odpowiedzialny? [TZQ 25:34] Ibn Kathir powiedział: Jesli ktoś widzi obojętnie jakąś myśl, której źródłem jest namiętność, to ta myśl jest jego religią albo szkolą. (Ibn Kathir 3/335)
Allah (subhana wa teala) Mówi w Qur’anie, że dla niektórych ludzi bogiem są namiętności.
Rzekł (subhana wa teala), co oznacza w języku polskim:
Czy widziałeś tego, który wziął sobie namiętność za swego boga? Bóg sprowadził go z drogi w pełni wiedzy i położył pieczęć na jego słuchu i jego sercu; i położył zasłonę na jego spojrzeniu. Któż więc, poza Bogiem, poprowadzi go drogą prostą? Czyż wy się nie opamiętacie?
[TZQ 45:23]
Allah (subhana wa teala) Mówi również, co oznacza w języku polskim:
Nie idźcie za namiętnością
Mowi (subhana wa teala) również, co oznacza w języku polskim:
Czy ty widziałeś tego, który sobie wziął swoją namiętność za boga? Czy ty będziesz za niego odpowiedzialny?
[TZQ 25:34]
Ibn Kathir powiedział:
Jesli ktoś widzi obojętnie jakąś myśl, której źródłem jest namiętność, to ta myśl jest jego religią albo szkolą.
Kiedy muzułmanie ulegają wpływowi powszechnych uczuć i myśli w społeczeństwie, przestają zwracać uwagę na dowody z Koranu i Sunny i kierują się swoimi uczuciami albo uczuciami innych.To jest właśnie wzięcie sobie namiętności za boga.
Nie ulega wątpliwości, że otoczenie i środowisko, w którym człowiek żyje ma ogromny wpływ na jego myśli. Ten wpływ może być negatywny lub pozytywny. Podczas życia Hitlera był bardzo negatywny. Ludzie będąc pod wpływem wielkich emocji, wpadają w trans. Racjonalne argumenty przestają do nich przemawiać. Ludzie wielbią sławnych ludzi, nie wiedząc co naprawdę mają w sercach.
Nie ulega wątpliwości, jak wielką rolę mają mass media w kreowaniu myśli i uczuć ludzi. Większość ludzi myśli i czuje tak jak media tego chcą. To media stworzyły model pięknej kobiety, idealnych dla ludzi, czarne charaktery, bohaterów, itp.
Islam jest ponad czasem i miejscem. Bóg wysłał różnych proroków, aby naprowadzali ludzi na prawidłową drogę, kiedy odalali się od prawdy. Prorok Muhammad i tylko prorok Muhammad dał ludziom ostatnie wskazówki odnośnie tego, jak mają żyć. Nie ma żadnego innego autorytetu dla muzułmanów, jeśli chodzi o styl i sposób życia. Za każdym razem, kiedy ludzie oddalają się od prawdy, to my jako muzułmanie mamy obowiązek ich sprowadzić z powrotem na dobrą drogę. Islam potępił postawę arabskiego poety, żyjącego przed islamem, który powiedział:
Należę do plemiona Gazeya. Jeśli oni robią dobrze to ja też, a jeśli robią źle to ja też.
Prorok Muhammad, alajhi salam, powiedział:
Niech nikt spośród was nie będzie „imma’a” (osobą, która ślepo naśladuje), jeśli ludzie robią dobrze to on robi, a jeśli ludzie robią źle to on również.
Każdemu człowiekowi bardzo trudno jest zaprzeczyć opinii publicznej i dominującym uczuciom w społczeństwie, rodzinie, wśród znajomych, pracowników i pośród ludzi, z którymi żyjemy. Jest to bardzo trudne. Najłatwiej człowiekowi powtarzać to, co mówi większość. Jednak jest to zabronione w islamie. Allah subhanahu watałala powiedział, co oznacza:
Jeśli postępujesz za większością ludzi, to wyprowadzą Ciebie z drogi Boga. Większość ludzi postępuje za namiętościami.
Prorok Muhammad powiedział:
Islam wyglądał jak coś dziwnego, i powróci poźniej do ludzi jako coś dziwnego, dla takich ludzi, którzy będą traktowani jako dziwni, będzie „tuba” (wysoki stopień w raju).
Spytano wtedy proroka:
Kim są ci ludzie proroku?
Prorok powiedział:
Są to ci, którzy poprawiają to, co ludzie psują
Z piękna islamu są słowa Rebe’yu ben Amer, który pojechał do cesarza Rzymu przekazać mu islam. Cezarz go spytał:
Kto was wysłał?
Rebe’yu ben Amer odpowiedział:
Allah nas wysłał, żebyśmy wyprowadzili ludzi z czczenia ludzi do czczenia stwórcy (Pana) ludzi.
Są to piękne słowa, które zasługują, by wyryć je złotymi literami. Czczenie ludzi to podleganie ich namiętościom, zachciankom, zmiennym myślom i uczuciom, ich zmiennej tradycji i kulturze. To w końcu uleganie wyobrażeniom ludzi na temat tego, co Bogu się podoba, a nie słuchanie samego Boga, który o tym decyduje.
Namiętności człowieka często pojawiają się i są najsilniejsze, kiedy umiera ktoś, kogo ludzie kochają. W historii islamu byli ludzie, którzy pokochali swoich imamów, przywódców, bliskich. Po ich śmierci zaczęli podwyższać ich groby, organizowali pielgrzymki do tych zmarłych i robili z nich świętych. Z czasem zapomnieli o Bogu i skierowali się do tych zmarłych, których stworzył Bóg i któych śmierć On spowodował.
Namiętnościom ulegamy czasami, gdy chcemy pokazać innym jacy jesteśmy dobrzy zapominając, że dobro i zło okreśła tylko i wyłącznie Bóg, a nie uczucia ludzi, którym chcemy się podobać. Chcąc udowodnić innym jacy jesteśmy dobrzy, fałszujemy prawdę i wprowadzamy innych w błąd. Przykład ulegania takim namiętnościom przedstawia sytuacja, kiedy to mając szlachetny cel pocieszenia rodziny i bliskich zmarłego, używamy słów, które wprowadzają innych w błąd i dają do zrozumienia, że droga zmarłego prowadzi do raju. Wtedy popadamy w szirk, który jest największym grzechem.
To tłumaczy zdecydowane stanowisko proroka, który nie robił duaa za swoją matkę lub za swojego wujka, którzy nie byli muzułmanami, pomimo, że jest to trudne dla człowieka. Gdyby prorok tak zrobił, nie byłoby potrzeby nikomu przyjmować islamu, skoro wujek samego proroka, nie będący muzułmaninem, spoczywałby spokojnie.
Piękno islamu tkwi w fakcie, że jest ponad namiętościami ludzi. Ponad narodami. Ponad ich zmiennymi zechciankami, wyobrażeniami, wpływami otoczenia i mediów. Pięknem islamu jest to, że kiedy ludzie trochę oddalą od prawdy, zawsze mają punkt odniesienia, do którego mogą się zwrócić. Pięknem islamu jest wreszcie to, że zawsze wyraźnie rusuje linię prostą obok linii krzywej, żeby każdy dostrzegł różnicę.